แค่เป็นลมหายใจของสิ่งมีชีวิต  ที่ยังมีลมหายใจ

หลายครั้งที่ทุ่มเทอะไรลงไป   บางครั้งมันก็ว่างเปล่า

บางครั้งมันก็สูญเสีย  และบางทีมันก็ได้อะไร  ขึ้นมาบ้าง

เป็นจุดเล็กๆจุดนึงบนโลก

ที่แค่ลมพัดผ่านไป  มันก็คงจะหายไป

ไม่ได้มีอะไรสำคัญ

ช่วงนี้ความคิดฟุ้งซ่านเรื่อยเปื่อย  เฉื่อยแฉะ

บางทีคุยกันขำ  คำที่พูดเล่นๆว่า  รำคาญ

พาเอาหัวใจสะดุ้งเหมือนกัน

เค้าหันมามองหน้าแล้วอมยิ้ม

บอกว่าพูดขำๆนะอย่าคิดมาก

เรายิ้มตอบ  แต่ใจหล่นไปส่วนนึง

อดไม่ได้จริงว่าๆ  วันนึงพูดจริงขึ้นมา

ทำไงดีอ่ะ